یه اتفاق باورنکردنی و پراسترس! پدربزرگ همسرخان یکشنبه ظهر از خونشون رفته بود بیرون به قصد مسجد  و دیگه خبری ازش نشده بود. تا اینکه دیشب از کلانتری تماس گرفتن و گفتن  توی بازار تهران پیداش کردند! بنده خدا آلزایمر داره، مسجد رو بلد بوده قبلا، اما ظاهرا دیگه هیچی یادش نمیاد.

ایشون  متولد تهران بوده و همونجا درس خونده، واسه همین توی حافظه بلندمدتش محل زندگیش تهرانه! و همش فکر میکنه که خونش اونجاست. ساعت 11 ظهر میزنه بیرون از خونه، و ساعت 5/12 سوار اتوبوس تهران میشه!!! همه هنوز در شوکن که با اون بدن ضعیف و لباس کمی که پوشیده بوده و بدون غذا چه جوری تا اونجا رفته و اتفاقی واسش نیفتاده!تازه جالبه بدونید پولم همراهش نبوده!

 خدا میدونه توی این دو روز چی کشیدیم. تمام بیمارستان ها، کلانتری ها، پزشک قانونی ها را گشتیم...

بگذریم...خداروشکر حالش خوبه و بعدازظهر میارنش مشهد

یه خبر خوب هم اینکه  به سلامتی گذرنامه منو همسرخان امروز رسید به دستمون. هزینه سفرو هم واریز کردیم خداروشکر. انشاله اگه خدا بخاد 14 ام اردیبهشت دیگه عازمیم.

از دو هفته دیگه باید بریم دنبال خونه، وقت زیادی نداریم. از جهیزیمم هنوز خیلی چیزا مونده، باید سریعتر بریم خرید و تمومش کنیم.

دیگه اینکه فردا وقت آرایشگاه دارم. میخام موهام رو رنگ کنم. به همسری نگفتم ، میخام سوپرایز شه!

شاید دیگه توی سال 90 نتونم آپ کنم. پیشاپیش سال جدید رو تبریک میگم. امیدوارم سال خوبی در پیش باشه.

خدانوشت: سال نود واسه من خیلی خوب بود. یکی از مهمترین اتفاق های زندگیم رخ داد.میدونم ازدواج با کسی که واقعا مرد مهربون و زحمتکشیه و واسه همسرش و زندگیش همه کار میکنه  یه نعمت بزرگه...و من سعی میکنم قدرش رو بدونم...شکرت مهربونم.